Nasze Technologie

W technologii produkcji włóknin polipropylenowych SPUNBOND surowcem bazowym jest granulat polipropylenowy. W procesie produkcji do surowca bazowego mogą zostać dodane pigmenty, stabilizator UV lub inne dodatki uszlachetniające. Dodatki występują w formie granulowanych masterbatchy.

Przygotowany surowiec w czystej formie lub zmieszany z dodatkami jest podawany transportem pneumatycznym do urządzenia przeznaczonego do termicznej plastyfikacji, w którym ulega procesowi topnienia i homogenizacji. W dalszym procesie uplastyczniona i zhomogenizowana mieszanina składników podlega filtrowaniu z nierozpuszczonych zanieczyszczeń, które w dalszej części mogłyby zaburzać proces przędzenia włókien. Kolejno, mieszanina jest dozowana ze stałą wydajnością do komory przędzalniczej, która opuszcza w formie tysięcy plastycznych włókien polipropylenowych. Włókna przy pomocy nadmuchu są wyciągane, studzone i jest utrwalany ich kształt.

Tak, ostatecznie uformowane włókna spadają na poruszającą się ze stałą prędkością taśmę transportową. Włókna podczas spadania przeplatają się ze sobą nawzajem układając się w sposób przypadkowy i zostają wstępnie utrwalone przez rozgrzewany wałek dociskowy. Kolejnym etapem jest ostateczne uformowanie włókniny w procesie kalandrowania. Skalandrowana włóknina polipropylenowa SPUNBOND zostaje skonfekcjonowana zgodnie z życzeniami klientów.

Igłowanie może stanowić zarówno proces pomocniczy, sprzyjający dodatkowemu wzmocnieniu wyrobu, jak i proces podstawowy dostarczający gotową włókninę o odpowiednio rozmieszczonym włóknie, zapewniający osiągnięcie określonej struktury i niezbędnej wytrzymałości wyrobu.

Proces igłowania przeprowadzany na maszynach wyposażonych w igły z różnokierunkowymi nacięciami. Igły przekłuwają materiał przesuwając się w głąb runa porywając ze sobą poszczególne włókna lub grupy włókien, wiążąc w ten sposób całość runa, a następnie wycofują się. Operacja ta prowadzi do osiągnięcia trójwymiarowej struktury runa i do zwiększenia wytrzymałości wyrobu. Proces igłowania przyczynia się ponadto do zagęszczenia runa tj. do zwiększenia masy właściwej wyrobu. Na uzyskanie określonych właściwości fizykomechanicznych włóknin igłowanych mają wpływ parametry stosowanych włókien i założone parametry procesu igłowania.

Włókniny igłowane produkuje się z mieszaniny włókien syntetycznych (poliestrowych, polipropylenowych, poliamidowych, bikomponentowych) oraz włókien naturalnych (wiskoza, bawełna).
W opracowanej technologii najczęściej stosujemy włókna o grubościach 1,7–15,0 dtex, długościach 38–110 mm produkowanych z surowców jednorodnych bądź wybranych mieszanek różnorodnych surowców.

Zgrzewanie termiczne stanowi metodę produkcji włóknin nieigłowanych. Są one wielowarstwowe, a ich strukturę nadaje się w procesie wygrzewania metodami termicznymi, kompozytu włókninowego, do którego dodaje się włókno dwuskładnikowe – bikomponentowe o niskiej temperaturze topnienia.

Włókniny termozgrzewalne podobnie jak włókniny igłowane produkuje się z mieszaniny włókien syntetycznych (poliestrowych, polipropylenowych, poliamidowych, bikomponentowych) oraz włókien naturalnych (wiskoza, bawełna). W opracowanej technologii najczęściej stosujemy włókna o grubościach 1,7–15,0 dtex, długościach 38–110 mm produkowanych z surowców jednorodnych bądź wybranych mieszanin różnorodnych surowców. Proces dozowania, mieszania oraz formowania runa jest identyczny jak dla procesu włóknin igłowanych. Gramatury tych włóknin są produkowane najczęściej od 60 g/m² do 1000 g/m² w zależności od potrzeb i przeznaczenia.